سحر علوی - صبح دیگری در راه است
سفارش تبلیغ
صبا ویژن


صبح دیگری در راه است

اعمال شب عید فطر شب اوّل از جمله لیالى شریفه است و در فضیلت و ثواب عبادت و احیاى آن احادیث بسیار وارد شده و روایت شده است که آنشب کمتر از شب قدر نیست و از براى آن چند عمل است
اوّل غسل است در وقتى که غروب کرد آفتاب
دوّم احیاء آن شب به نماز و دعا و استغفار و سؤ ال از حقّ تعالى و بَیْتُوته در مسجد
سوّم آنکه بخواند در عقب نماز مغرب و عشاء و نماز صبح و عقب نماز عید

اَللّهُ اَکْبَرُ اَللّهُ اَکْبَرُ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ وَاللّهُ اَکْبَرُ اَللّهُ اَکْبَرُ وَلِلّهِ


خدا بزرگتر است ... نیست معبودى جز خدا و خدا بزرگتر است ...


الْحَمْدُ اَلْحَمْدُ لِلّهِ عَلى ما هَدینا وَلَهُ الشُّکْرُ على ما اَوْلینا


و ستایش خاص خدا است ستایش از آن خدا است بر آنچه ما را راهنمائى فرمود و براى او است سپاس بر آنچه به ما بخشود



چهارم آنکه چون نماز مغرب و نافله آنرا خواند دستها را بسوى آسمان بلند کند و بگوید:
یا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ یا ذَاالْجُودِ یا مُصْطَفِىَ مُحَمَّدٍ وَناصِرَهُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ


اى صاحب نعمت و فضل اى صاحب جود و بخشش اى برگزیننده محمد و یاور او درود فرست بر محمد


وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ لى کُلَّ ذَنْبٍ اَحْصَیْتَهُ وَهُوَ عِنْدَکَ فى کِتابٍ مُبینٍ


و آل محمد و بیامرز از من هر گناهى را که شماره کرده اى و در کتابى روشن در پیش تو ثبت است


پس به سجده برود و صد مرتبه در سجده بگوید اَتُوبُ اِلَى اللّهِ پس هر حاجت که دارد از حقّ تعالى بخواهد که انشاء الله برآورده خواهد شد و در روایت شیخ است که بعد از نماز مغرب به سجده رود و بگوید: یا ذَاالْحَوْلِ یا ذَاالطَّوْلِ یا مُصْطَفِیا مُحَمَّدا وَناصِرَهُ


اى صاحب نیرو و اى صاحب فضل اى برگزیننده محمد و یاورش


صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ لى کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَنَسیتُهُ اَنَا


درود فرست بر محمد و آل محمد و بیامرز از من هر گناهى را که از من سر زده و خود فراموش کرده ام


وَهُوَ عِنْدَکَ فى کِتابٍ مُبینٍ


ولى نزد تو در دفترى روشن ثبت است

پس بگوید صد مرتبه اَتُوبُ اِلَى اللّهِ
پنجم زیارت کند امام حسین علیه السلام را که فضیلت بسیار دارد و زیارت مخصوصه این شب در باب زیارات بیاید انشاءالله
ششم ده مرتبه بگوید ذکر یا دآئِمَ الْفَضْلِ را که در اعمال شب جمعه گذشت
هفتم بجا آورد ده رکعت نمازى که در شب آخر ماه رمضان گذشت
هشتم بجا آورد دو رکعت نماز در رکعت اوّل بعد از حمد هزار مرتبه توحید و در دوّم یک مرتبه بخواند و بعد از سلام سر به سجده بگذارد و صدمرتبه بگوید:

اَتُوبُ اِلَى اللّهِ پس بگوید: یا ذَالْمَنِّ وَالْجُودِ


توبه کنم بسوى خدا * * * * * * اى صاحب منّت و جود


یا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ یا مُصْطَفِىَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ صَلِّ عَلى


اى صاحب نعمت و بخشش اى برگزیننده محمد صلى الله علیه و آله درود فرست بر


مُحَمَّدٍ وَ الِهِ وَافْعَلْ بى کَذا وَکَذا و بجاى آن حاجات خود را بطلبد.


محمد و آلش و بکن درباره من چنین و چنان


روایت است که حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام این دو رکعت را به این کیفیت به جا مى آورد پس سر از سجده برمى داشت و مى فرمود بحقّ آن خداوندى که جانم بدست قدرت اوست هر که این نماز را بکند هر حاجت از خدا بطلبد البتّه عطا کند و اگر بعدد ریگهاى بیابان گناه داشته باشد خدا بیامرزد و در روایت دیگر بجاى هزار مرتبه توحید صد مرتبه وارد شده لکن نماز را بعد از نماز مغرب و نافله آن باید بجا آورد و شیخ و سیّد بعد از این نماز این دعا را نقل کرده اند :یا اَللّهُ یا اَللّهُ یا اَللّهُ یا رَحْمنُ یا اَللّهُ یا رَحیمُ یا اَللّهُ یا مَلِکُ یا اَللّهُ یا قُدُّوسُ یا


اى خدا اى خدا اى خدا اى بخشاینده اى خدا اى مهربان اى خدا اى پادشاه اى خدا اى منزه از هر عیب اى


اَللّهُ یا سَلامُ یا اَللّهُ یا مُؤْمِنُ یا اَللّهُ یا مُهَیْمِنُ یا اَللّهُ یا عَزیزُ یا اَللّهُ یا


خدا اى سلامت بخش اى خدا اى ایمنى بخش اى خدا اى مراقب اى خدا اى نیرومند اى خدا اى


جَبّارُ یا اَللّهُ یا مُتَکَبِّرُ یا اَللّهُ یا خالِقُ یا اَللّهُ یا بارِئُ یا اَللّهُ یا مُصَوِّرُ یا


مقتدر اى خدا اى عظیم الشاءن اى خدا اى آفریننده اى خدا اى موجد اى خدا اى صورت بخش اى


اَللّهُ یا عالِمُ یا اَللّهُ یا عَظیمُ یا اَللّهُ یا عَلیمُ یا اَللّهُ یا کَریمُ یا اَللّهُ یا حَلیمُ


خدا اى دانا اى خدا اى بزرگ اى خدا اى آگاه اى خدا اى بزرگوار اى خدا اى بردبار


یا اَللّهُ یا حَکیمُ یا اَللّهُ یا سَمیعُ یا اَللّهُ یا بَصیرُ یا اَللّهُ یا قَریبُ یا اَللّهُ یا


اى خدا اى فرزانه اى خدا اى شنوا اى خدا اى بینا اى خدا اى نزدیک اى خدا اى


مُجیبُ یا اَللّهُ یا جَوادُ یا اَللّهُ یا ماجِدُ یا اَللّهُ یا مَلِىُّ یا اَللّهُ یا وَفِىُّ یا


اجابت کننده اى خدا اى بخشنده اى خدا اى با شوکت اى خدا اى توانگر مقتدر اى خدا اى وفادار اى


اَللّهُ یا مَوْلى یا اَللّهُ یا قاضى یا اَللّهُ یا سَریعُ یا اَللّهُ یا شَدیدُ یا اَللّهُ یا


خدا اى سرور اى خدا اى داور اى خدا اى سریع اى خدا اى سخت گیر اى خدا اى


رَؤُفُ یا اَللّهُ یا رَقیبُ یا اَللّهُ یا مَجیدُ یا اَللّهُ یا حَفیظُ یا اَللّهُ یا مُحیطُ


مهربان اى خدا اى نگهبان اى خدا اى شوکتمند اى خدا اى نگهبان اى خدا اى احاطه کننده


یا اَللّهُ یا سَیِّدَ السّاداتِ یا اَللّهُ یا اَوَّلُ یا اَللّهُ یا اخِرُ یا اَللّهُ یا ظاهِرُ یا


اى خدا اى بزرگ بزرگان اى خدا اى آغاز اى خدا اى انجام اى خدا اى پیدا اى


اَللّهُ یا باطِنُ یا اَللّهُ یا فاخِرُ یا اَللّهُ یا قاهِرُ یا اَللّهُ یا رَبّاهُ یا اَللّهُ یا رَبّاهُ


اى خدا اى ناپیدا اى خدا اى با فخر اى خدا اى چیره اى خدا اى پروردگار من اى خدا اى پروردگار من


یا اَللّهُ یا رَبّاهُ یا اَللّهُ یا وَدُودُ یا اَللّهُ یا نُورُ یا اَللّهُ یا رافِعُ یا اَللّهُ یا


اى خدا اى پروردگار من اى خدا اى دوستدار اى خدا اى نور اى خدا اى رفعت ده اى خدا اى


مانِعُ یااَللّهُ یادافِعُ یااَللّهُ یا فاتِحُ یااَللّهُ یانَفّاحُ [عُ] یااَللّهُ یاجَلیلُ یااَللّهُ


بازدارنده اى خدا اى جلوگیرنده اى خدا اى گشاینده اى خدا اى دمنده نسیم رحمت اى خدا اى با جلالت اى خدا


یا جَمیلُ یا اَللّهُ یا شَهیدُ یا اَللّهُ یا شاهِدُ یا اَللّهُ یا مُغیثُ یا اَللّهُ یا


اى زیبا اى خدا اى گواه اى خدا اى شاهد اى خدا اى فریادرس اى خدا اى


حَبیبُ یا اَللّهُ یا فاطِرُ یا اَللّهُ یا مُطَهِّرُ یا اَللّهُ یا مَلِکُ یا اَللّهُ یا مُقْتَدِرُ یا


دوست اى خدا اى خالق اى خدا اى پاک کننده اى خدا اى پادشاه اى خدا اى نیرومند اى


اَللّهُ یا قابِضُ یا اَللّهُ یا باسِطُ یا اَللّهُ یا مِحیى یا اَللّهُ یا مُمیتُ یا اَللّهُ یا


خدا اى گیرنده اى خدا اى گسترنده اى خدا اى زنده کننده اى خدا اى میراننده اى خدا اى


باعِثُ یا اَللّهُ یا وارِثُ یا اَللّهُ یا مُعطى یا اَللّهُ یا مُفْضِلُ یا اَللّهُ یا مُنْعِمُ


برانگیزنده اى خدا اى ارث برنده اى خدا اى عطا کننده اى خدا اى فزون بخش اى خدا اى نعمت بخش


یا اَللّهُ یا حَقُّ یا اَللّهُ یا مُبینُ یا اَللّهُ یا طَیِّبُ یا اَللّهُ یا مُحْسِنُ یا اَللّهُ یا


اى خدا اى برحق اى خدا اى آشکار کننده اى خدا اى پاکیزه اى خدا اى نیکوکننده اى خدا اى


مُجْمِلُ یا اَللّهُ یا مُبْدِئُ یا اَللّهُ یا مُعیدُ یا اَللّهُ یا بارِئُ یا اَللّهُ یا بَدیعُ یا


زیبا پرور اى خدا اى آغازنده اى خدا اى بازگرداننده اى خدا اى پدیدآرنده اى خدا اى نوآفرین اى


اَللّهُ یا هادى یا اَللّهُ یا کافى یا اَللّهُ یا شافى یا اَللّهُ یا عَلِىُّ یا اَللّهُ یا


خدا اى راهنما اى خدا اى کفایت کننده اى خدا اى شفابخش اى خدا اى والا مرتبه اى خدا اى


عَظیمُ یا اَللّهُ یا حَنّانُ یا اَللّهُ یا مَنّانُ یا اَللّهُ یا ذَاالْطَّوْلِ یا اَللّهُ یا


بزرگ اى خدا اى بسیار مهربان اى خدا اى بسیار بخشنده اى خدا اى صاحب نعمت اى خدا اى


مُتَعالى یا اَللّهُ یا عَدْلُ یا اَللّهُ یا ذَاالْمَعارِجِ یا اَللّهُ یا صادِقُ یا اَللّهُ یا


برتر اى خدا اى دادگر اى خدا اى داراى مراتب بلند اى خدا اى راستگو اى خدا اى


صَدُوقُ یا اَللّهُ یا دَیّانُ یا اَللّهُ یا باقى یا اَللّهُ یا واقى یا اَللّهُ یا


راستى پیشه اى خدا اى جزاده اى خدا اى باقى اى خدا اى نگهدارنده اى خدا اى


ذَاالْجَلالِ یا اَللّهُ یا ذَاالاِْکْرامِ یا اَللّهُ یا مَحْمُودُ یا اَللّهُ یا مَعْبُودُ یا اَللّهُ یا


صاحب جلالت اى خدا اى صاحب بزرگوارى اى خدا اى پسندیده اى خدا اى معبود اى خدا اى


صانِعُ یا اَللّهُ یا مُعینُ یا اَللّهُ یا مُکَوِّنُ یا اَللّهُ یا فَعّالُ یا اَللّهُ یا لَطیفُ یا


سازنده اى خدا اى یاور اى خدا اى بوجود آرنده اى خدا اى کننده هر کار اى خدا اى با لطف اى


اَللّهُ یاغَفُورُ یااَللّهُ یا شَکُورُ یااَللّهُ یا نُورُ یااَللّهُ یا قَدیرُ [یمُ] یااَللّهُ یا رَبّاهُ


خدا اى آمرزنده اى خدا اى سپاس دارنده اى خدا اى نور اى خدا اى توانا اى خدا اى پروردگار


یا اَللّهُ یا رَبّاهُ یا اَللّهُ یا رَبّاهُ یا اَللّهُ یا رَبّاهُ یا اَللّهُ یا رَبّاهُ یا اَللّهُ یا رَبّاهُ


اى خدا . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


یااَللّهُ یا رَبّاهُ یااَللّهُ یا رَبّاهُ یا اَللّهُ یا رَبّاهُ یا اَللّهُ یا رَبّاهُ یااَللّهُ


. . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


اَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَتَمُنَّ عَلَىَّ بِرِضاکَ وَ تَعْفُوَ عَنّى


از تو خواهم که درود فرستى بر محمد و آل محمد و به خشنودى خود بر من منت گذارى و به بردباریت از من


بِحِلْمِکَ وَتُوَسِّعَ عَلَىَّ مِنْ رِزْقِکَ الْحَلالِ الطَّیِّبِ وَ مِنْ حَیْثُ


بگذرى و فراخ گردانى بر من از روزى حلال و پاکیزه ات و از جایى که


اَحْتَسِبُ وَمِنْ حَیْثُ لا اَحْتَسِبُ فَاِنّى عَبْدُکَ لَیْسَ لى اَحَدٌ سِواکَ وَلا


گمان دارم و از جائى که گمان ندارم زیرا من بنده توام و کسى را جز تو ندارم و نه هیچکس است


اَحَدٌ اَسْئَلُهُ غَیْرُکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ ما شاَّءَ اللّهُ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ


که از او درخواست کنم جز تو اى مهربانترین مهربانان ، آنچه خدا خواهد نیروئى نیست جز به خداى والاى بزرگ



پس به سجده مى روى و مى گویى :

یااَللّهُ یااَللّهُ یااَللّهُ یارَبُِّ یارَبُِّ یارَبُِّ


اى خدا اى پروردگار من ...............


یا مُنْزِلَ الْبَرَکاتِ بِکَ تُنْزَلُ کُلُّ حاجَةٍ اَسْئَلُکَ بِکُلِّ اسْمٍ فى مَخْزُونِ


اى فرستنده برکات هر حاجتى بدست تو فرود آید از تو خواهم به هر نامى که در خزینه


الْغَیْبِ عِنْدَکَ وَالاْسْماَّءِ الْمَشْهُوراتِ عِنْدَکَالْمَکْتُوبَةِعَل ى سُرادِقِ


غیب تو محفوظ است و نامهائى که پیش تو آشکار است آنها که بر سراپرده هاى


عَرْشِکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تَقْبَلَ مِنّى شَهْرَ


عرشت نوشته شده که درود فرستى بر محمد و آل محمد و از من بپذیرى ماه


رَمَضانَ وَتَکْتُبَنى مِنَ الْوافِدینَ اِلى بَیْتِکَ الْحَرامِ وَتَصْفَحَ لى عَنِ


رمضان را و نامم را در زمره رفتگان بسوى خانه محترمت (کعبه ) بنویسى و از گناهان بزرگم


الذُّنُوبِ الْعِظامِ وَتَسْتَخْرِجَ [لى ] یا رَبِّ کُنُوزَکَ یا رَحْمنُ


چشم پوشى کنى و گنجهاى خود را برایم بیرون آورى اى خداى بخشاینده


نهم چهارده رکعت نماز کند بخواند در هر رکعتى حمد و آیة الکرسى و سه مرتبه قل هُوَ اللّه اَحَدٌ تا براى او باشد به هر رکعتى ثواب عبادت چهل سال و عبادت هر که روزه گرفته و نماز خوانده در آن ماه
دهم شیخ در مصباح فرموده که در آخر شب غسل کن و بنشین در جاى نماز خود تا طلوع فجر
__________________
موفق باشید...







ِإِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ........همانا آن قرآنیست کریم
فِی کِتَابٍ مَکْنُونٍ........در کتابی محفوظ
َلَا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ........که جز پاکان بدان دست نیابند
تَنزِیلٌ مِن رَبِّ الْعَالَمِینَ........فرستاده ایست از سوی پروردگار عالمیان
أَفَبِهذَا الْحَدِیثِ أَنتُم مُدْهِنُونَ........آیا شما این سخن را پست و کوچک مى‏شمرید؟
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَکُمْ أَنَّکُمْ تُکَذِّبُونَ........و به جاى شکر نعمت، آن را تکذیب مى‏کنید؟!
فَلَوْلاَ إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ........پس چرا زمانیکه که جان به گلوگاه رسید...
وَأَنتُمْ حِینَئِذٍ تَنظُرُونَ........و شما در این هنگام نظاره گرید



نوشته شده در سه شنبه 89/6/16| ساعت 4:0 عصر| توسط سحر علوی| بیداران ( )

وقتی سخن از " صهیونیسم " به میان می آید فورا حکومت اسرائیل در ذهن آدمی مجسم می شود و وقتی سخن از اسرائیل مطرح می شود , آن را با " رژیم صهیونیستی " مترادف می دانیم . دلیل این واقعیت , ارتباط تنگاتنگی است که میان صهیونیسم به معنای یک تفکر و اسرائیل به معنای یک نظام وجود دارد. آن تفکر خمیرمایه این نظام است.
" صهیون " در اصل نام کوهی است که در جنوب بیت المقدس قرار گرفته و مشرف به آن است . بسیاری قلعه ها و ابنیه مقدس یهودیان برفراز یا عمق این تپه قرار گرفته است .
" صهیونیسم " اشاره به تفکری است که خواهان احیا آئین یهود و گسترش نفوذ آن به سراسر فلسطین است . با این همه مفهوم این کلمه طی 50 سال اخیر متفاوت از گذشته شده و به تفکری اطلاق می شود که از اجتماع رهبران گروههای تندرو تروریست یهودی در دامنه این کوه در 1326 شکل گرفت . گروههای متعصب یهودی در سالهای جنگ دوم جهانی تصمیم گرفتند به طور مخفیانه یهودیان سراسر جهان را به فلسطین انتقال دهند.
شعار " کشتار و آزار یهودیان در اروپا " بهانه ای بود تا این گروههای تندرو یهودی تصمیم قبلی خود را در مورد تشکیل حکومت واحد یهود در فلسطین از طریق کوچاندن خیل عظیم یهودیان اروپا به این سرزمین عملی سازند. انتخاب فلسطین برای تاسیس حکومت یهودی بخاطر کثرت یهودیان در مقایسه با سایر نقاط جهان و همچنین تقدس این سرزمین از نظر یهودیان بوده است . زیرا فلسطین به هر حال زمانی موطن حضرت موسی پیامبر آئین یهود بوده است . مع الوصف یهودیان در زمان تاسیس اسرائیل نسبت به جمعیت مسلمانان بومی به شدت در اقلیت قرار داشتند.
گروههای تندرو یهودی با نامهای " ایرگون " , " اشترن " , " پالماخ " " هاگانا " و... که برچهره هائی مانند مناخم بگین , اسحاق شامیر , موشه دایان و غیره رهبری و فرماندهی آنها را برعهده داشتند , در سالهای جنگ دوم جهانی موفق شدند به بهانه آزار یهودیان در اروپا به تصمیم قبلی خود برای تاسیس دولت یهودی در فلسطین جامه عمل بپوشانند. در اجرای این تصمیم آمریکا و بعضی دولتهای اروپائی بخصوص انگلستان که تا آن زمان بخش عمده خاورمیانه ازجمله فلسطین را در اشغال خود داشت , حامی یهودیان بودند.
دولت انگلیس خود از عاملان و بانیان اصلی ظهور اسرائیل بود . انگلیسی ها از 20 سال قبل از تاسیس اسرائیل , از طرح ایجاد دولت یهود حمایت می کردند و افکار عمومی دولتهای غربی را برای مواجه شدن با پدیده ظهور اسرائیل در فلسطین آماده کرده بودند. به هرحال این تصمیم عملی شد و در ماه مه 1948 یکی از رهبران اصلی یهودیان به نام بن گوریون رسما در یک جلسه سیاسی , تاسیس حکومت " اسرائیل " را اعلام کرد. این حکومت همانگونه که گفتیم حاصل توافقی بود که رهبران اصلی گروههای تندرو یهودی با تبانی و همفکری یکدیگر , یک سال قبل از آن در دامنه کوه صهیون , بنای یک حاکمیت نژادپرستانه را در فلسطین گذارده بودند. حکومتی که بدین ترتیب در اسرائیل تاسیس شد از ابتدای ظهور خود به ترور , تخریب و کشتار صاحبان اصلی فلسطینی یعنی مسلمانان عرب پرداخت تا زمینه های فرار آنان از این سرزمین را فراهم آورد. این وقایع از دو نظر محکوم بود یکی ماهیت جنایات که با کشتار روزافزون مردم و ویران کردن خانه و کاشانه آنها همراه بود و دیگری واهی بودن ادعای تاریخی یهودیان برای تملک خاک این سرزمین بوده است . زیرا اگر حضرت موسی در فلسطین سکونت یافت حضرت عیسی پیامبر مسیحیان اساسا در فلسطین متولد شد. در دوره حیات اسلام نیز این سرزمین جز قلمرو خلافت اسلامی قرار گرفت و بیت المقدس به عنوان اولین قبله مسلمانان جهان شناخته شد و حضرت رسول (ص ) از همین مکان به معراج رفتند.بنابراین فلسطین سرزمینی است که برای پیروان همه ادیان الهی صاحب ارج و احترام است و چون حداکثر جمعیت آن طی حدود 1400 سال گذشته به مسلمانان اختصاص داشته و ابنیه اسلامی نیز به مراتب بیشتر از ابنیه مسیحی و یهودی در آن وجود دارد , تعلق خاطر فلسطین به اسلام یقینا بیشتر است . مع الوصف اسرائیل خود را مالک فلسطین نامید و از بدو تاسیس حکومت خود به سرکوب و قتل عام مردم پرداخت . صهیونیستها چندین فاجعه بزرگ و تکان دهنده علیه مردم فلسطین براه انداختند که در تاریخ از آن ها بعنوان فجایع " دیریاسین " , تل زعتر " , کفرقاسم و... یاد می شود.
اسرائیل در بیش از 50 سال حاکمیت خود در منطقه دست کم 5 جنگ بزرگ و پرتلفات را با همسایگان عرب خود براه انداخته و چون در همه این جنگها از حمایت نظامی آمریکا و اروپائی ها برخوردار بوده , پیروزی را از آن خود ساخته است . امروز نیز بخاطر همین برتری و همان حمایتهای آمریکا و اروپاست که دولتهای عرب خاورمیانه , از موضع ضعف با صهیونیستها سازش می کنند. به همین دلیل صهیونیستها در روند سازش همواره امتیازگیرنده هستند. بدیهی است هر دولتی که با اسرائیل غاصب صلح کند , از نظر سیاسی ذلیل و از نظر افکار عمومی , خائن به ملت خویش است . با پیروزی انقلاب اسلامی ایران به رهبری حضرت امام خمینی , به ابتکار ایشان آخرین جمعه ماه مبارک رمضان هرساله به عنوان " روز جهانی قدس " شناخته می شود. هدف از روز قدس این است که از یکسو وابستگی فلسطین و بیت المقدس و قدس شریف به دنیای اسلام مورد تاکید قرار گیرد و از سوی دیگر فکر آزادسازی قدس از چنگال صهیونیستها در میان مسلمین جهان احیا گردد. در این روز همه ساله مسلمانان جهان در کشورهای خود با انجام تظاهرات باشکوه , برلزوم مرگ اسرائیل و بازگرداندن فلسطین و قدس شریف به صاحبان اصلی آن تاکید می کنند.از این رو مراسم روز قدس یک آئین تشریفاتی نیست بلکه نمادی ازنفرت عمومی دنیای اسلام نسبت به جنایات رژیم اشغالگر صهیونیستی و حامیان آن می باشد.هدف از روز قدس این است که از یکسو وابستگی فلسطین و بیت المقدس و قدس شریف به دنیای اسلام مورد تاکید قرار گیرد و از سوی دیگر فکر آزادسازی قدس از چنگال صهیونیستها در میان مسلمین جهان احیا گردد


نوشته شده در پنج شنبه 89/6/11| ساعت 11:48 صبح| توسط سحر علوی| بیداران ( )

<   <<   6   7   8   9   10   >>   >














قالب جدید وبلاگ پیچک دات نت

هدفمند سازی یارانه ها